Przyjmij pozycję jak do klęku podpartego kolana na ziemi jedna ręka wzdłuż tułowia bez podparcia. Drugą rękę wyprostuj nad głową i oprzyj ją o stabilne podwyższenie (ławka, skrzynia).
Z tej pozycji utrzymuj izometryczne napięcie:
ręka oparta nad głową stabilizuje bark,
druga ręka pozostaje w powietrzu, blisko tułowia, bez podparcia,
core i biodra napięte, ciało w stabilnej pozycji.
Celem jest izometryczne napięcie ręki wyprostowanej ( aktwynie pchamy rekę w obiekt podporowy)
Zapadanie się w barku podporowym
Nadmierny przeprost w odcinku lędźwiowym.
Ucieczka bioder w bok lub rotacja tułowia.
„Wiszenie” na stawie barkowym zamiast aktywnej stabilizacji.
Pomyśl, że pchając dłonią w ławkę, chcesz aktywnie ustabilizować bark.
Trzymaj żebra schowane i napięty brzuch nie pozwól na wygięcie pleców.
Biodra utrzymaj w jednej linii – nie przechylaj się na bok.
